Tybetanska ksiega zycia i umierania

Droga do pogodzenia się z życiem wiedzie przez pogodzenie się ze śmiercią. Bez zrozumienia jej natury i sensu nie można zrozumieć natury i sensu życia. "Tybetańska księga życia i umierania" to książka, która leczy z lęku przed życiem i przed śmiercią.
„Uczyć się żyć to uczyć się, jak pozwalać odejść [rzeczom, ludziom, sobie]" - pisze w „Księdze” Sogyal Rinpocze, tybetański lama, który pobierał nauki od najsłynniejszych w Tybecie mistrzów duchowych, a od trzydziestu lat naucza na Zachodzie. „Po tybetańsku ciało nazywa się »lu «, co znaczy »coś, co pozostawiasz za sobą « - jak bagaż. Ilekroć wymawiamy to słowo, przypomina się nam, że jesteśmy tylko podróżnymi znajdującymi chwilowe schronienie w tym życiu, w tym ciele".

Tybetańczycy, którzy niezwykłą wagę przywiązują do momentu śmierci - wrót do kolejnego odrodzenia lub do ostatecznego wyzwolenia - stworzyli coś, co można nazwać nauką o umieraniu. Na Zachodzie znamy te nauki jako Tybetańską Księgę Umarłych. Sogyal Rinpocze nie tylko tłumaczy nauki tej Księgi. Daje też jeden z najpiękniejszych i najprostszych wykładów buddyzmu tybetańskiego udostępniony ludziom Zachodu. Ma wyjątkowy dar przekazywania tych nauk, odwołuje się przy tym do tybetańskich przypowieści i naszych zachodnich religii, bo wszędzie duchowa perspektywa życia i umierania jest podobna.